Własność przemysłowa

Znak towarowy jest to chroniony przez państwo monopol prawa uprawnionego do korzystania z zarejestrowanego oznaczenia towaru lub usługi i wyłączenie prawa innych osób do takiego korzystania. Rejestrując znak towarowy uprawniony musi uiścić stosowną opłatę, w zamian za co państwo przyznaje mu prawo do wysuwania pewnych roszczeń wobec korzystających ze znaku towarowego, którzy nie uzyskali uprzedniej zgody osoby uprawnionej. Udzielenie zgody na korzystanie ze znaku towarowego następuje w formie udzielenia licencji (umownej, otwartej lub ustawowej).

Przyznanie prawa ochronnego na znak towarowy przez Urząd Patentowy skutkuje uzyskaniem przez przedsiębiorcę monopolu na używanie takiego oznaczenia, z wyłączeniem innych osób. Prawo to może być przyznane tylko takim oznaczeniom, które mogą zostać uznane za znak towarowy a inna osoba nie korzysta już z prawa ochrony na oznaczenie. Przede wszystkim znak towarowy, który ma być poddany rejestracji powinien się dostatecznie odróżniać od znaków towarowych innych przedsiębiorców służących oznakowaniu towarów lub usług (znak usługowy) tego samego rodzaju.

Podstawową korzyścią wynikającą z uzyskania ochrony w postaci prawa ochronnego na wzór użytkowy jest skuteczna ochrona producenta przed konkurencją. Jest to drugi rodzaj ochrony nowych rozwiązań technicznych obok patentu, zwany też małym patentem. Polskie prawo definiuje wzór użytkowy jako nowe i użyteczne rozwiązanie o charakterze technicznym, dotyczące kształtu, budowy lub zestawienia przedmiotu o trwałej postaci. Użyteczność rozwiązania technicznego występuje, gdy pozwala ono na osiągnięcie celu mającego praktyczne znaczenie przy wytwarzaniu lub korzystaniu z wyrobów.

Uprawniony z patentu może złożyć przed Urzędem Patentowym oświadczenie o gotowości udzielenia licencji na korzystanie z jego wynalazku. W ten sposób zgłaszający licencję otwartą rezygnuje z możliwości wpływu na to, kto będzie ewentualnym licencjobiorcą, gdyż kieruje swoją ofertę do nieoznaczonego adresata za pośrednictwem Urzędu Patentowego. Takie oświadczenie jest nieodwołalne i nie można dokonać żadnych późniejszych zmian w jego treści. Osobą, która może dokonać takiego zgłoszenia jest tylko uprawniony z patentu.

Z zasady tylko uprawniony z patentu decyduje kto i w jakim zakresie może korzystać z jego wynalazku. Ustawodawca jednak zadecydował, że czasem interes publiczny może uzasadniać ingerencję w dobra osoby wynikające z patentu. Urząd Patentowy może udzielić zezwolenia na korzystanie z opatentowanego wynalazku innej osobie, wbrew woli osoby, która ma uprawnienia do wynalazku. Jest to możliwe tylko w określonych przypadkach po rozważeniu, czy zachodzi konieczność takiego ograniczenia przyrzeczonej wskutek rejestracji ochrony.