Zachowek

Testator może w testamencie ustanowić spadkobiercą całego swojego majtku osobę, która nie należy do kręgu najbliższych krewnych. W takim przypadku zachodzi konieczność zabezpieczenia interesów osób, które należą do najbliższej rodziny. Ochrona ta została zapewniona przez wprowadzenie systemu zachowku, który polega na tym, że najbliżsi krewni mają prawo do określonej sumy pieniężnej. Obowiązek zapłacenia tej sumy powstaje w chwili śmierci spadkodawcy i należy do długów spadkowych. Osobą zobowiązaną w pierwszej kolejności do zapłaty zachowku jest spadkobierca. Ponadto odpowiedzialność z tytułu zachowku ponoszą osoby, które otrzymały od spadkodawcy darowiznę doliczoną do spadku. Krąg osób, którym przysługuje uprawnienie do zachowku, określony jest przez prawo spadkowe dość wąsko, bowiem oparty jest na istnieniu bliskiej więzi rodzinnej między spadkobiercą a uprawnionym. Zgodnie z art. 991 par. 1 są to jedynie zstępni, małżonek oraz rodzice spadkodawcy. Ponadto powstanie prawa do zachowku jest uzależnione również od tego, czy osoba ta dziedziczyłaby Spadek zgodnie z przepisami ustawy, jeśli spadkodawca nie pozostawiłby testamentu. Prawo spadkowe wyraźnie określa wysokość zachowku, jaka przysługuje uprawnionym. Zasadą jest, że wysokość należnego uprawnionym zachowku wynosi połowę wartości udziału, który przypadałby tej osobie, jeśli dziedziczyłaby zgodnie z ustawą, w sytuacji kiedy spadkodawca nie pozostawiłby testamentu. Jednak od tej zasady prawo przewiduje wyjątki. Odstępstwo dotyczy małoletniego zstępnego oraz osób trwale niezdolnych do pracy. Osoby te mają prawo do udziału w spadku, który wynosi dwie trzecie tego, co dziedziczyliby zgodnie z ustawą.

więcej: Gazeta Prawna