Właściciel auta nie dostanie mandatu za nieujawnienie sprawcy wykroczenia

Sąd Najwyższy postanowieniem z dn. 29 czerwca 2010 r. IKZP 8/10, dokonał interpretacji przepisów prawa drogowego i kodeksu wykroczeń. W sprawie, w której zapadło orzeczenie, straż miejska zwróciła się do sądu z wnioskiem o ukaranie właściciela źle zaparkowanego auta. Dzięki danym z Centralnej Ewidencji Pojazdów i Kierowców straż miejska ustaliła kto jest właścicielem pojazdu i wystąpiła do właściciela z pismem, by potwierdził, że to on sam źle zaparkował auto lub wskazał dane osoby, która nim kierowała. Przesyłkę dwukrotnie awizowano. Straż wystąpiła do sądu o ukaranie właściciela auta, zarzucając mu nieujawnienie danych kierowcy. Na gruncie rozpoznawania sprawy przez sąd drugiej instancji, pojawiły się wątpliwości, z którymi sąd ten zwrócił się do Sądu Najwyższego. Sąd Najwyższy przesądził, że zaniechanie opisane w art. 78 ust. 4 kodeksu drogowego, polegające na niewskazaniu tożsamości osoby, której powierzono pojazd, wymaga wykazania, iż dana osoba miała taką wiedzę i odmawia jej przekazania uprawnionemu organowi. Niewskazanie przez właściciela lub posiadacza pojazdu na żądanie uprawnionego organu, komu powierzył pojazd do kierowania lub używania w okolicznościach, o których mowa w art. 78 ust. 4 prawa drogowego, może stanowić wykroczenie z art. 97 kodeksu wykroczeń. Jednak w sytuacji, gdy z natury „innego przepisu” zawartego w aktach prawnych dotyczących bezpieczeństwa lub porządku ruchu na drogach publicznych wynika, że wymagane jest umyślne zachowanie, to wykroczenie z art. 97 kodeksu wykroczeń może zostać popełnione tylko umyślnie.