Szkoła językowa musi zwrócić pieniądze za niewykorzystane zajęcia.

Częstą praktyką stosowaną przez szkoły językowe podczas zawierania umów z kursantami jest umieszczanie zapisów, zgodnie z którymi klient nie może domagać się zwrotu wniesionego wcześniej czesnego.

Takie rozwiązanie jest niekorzystne dla kursanta, który przykładowo zapisał się na kurs trwający 12 miesięcy, wniósł całą opłatę za kurs, po miesiącu musiał jednak przerwać naukę.

W świetle przepisów prawa szkoła musi zwrócić pieniądze za pozostałe 11 miesięcy. Zapisy o braku możliwości ubiegania się o zwrot wniesionej wcześniej opłaty są niezgodne z prawem. Szkoła bowiem nie może zapisem w umowie pozbawić konsumenta żądania zwrotu uiszczonej zapłaty za świadczenie niespełnione w całości.

Jeżeli jednak w umowie znalazł się taki zapis, a my chcemy lub musimy mimo to zrezygnować z pobierania nauki, na początku powinniśmy na piśmie zwrócić się do szkoły o usunięcie takiego zapisu z umowy oraz domagać się zwrotu wniesionej opłaty. Zgodnie bowiem z art. 3651 § 1 Kodeksu cywilnego postanowienia umowy zawieranej z konsumentem nie wiążą go, jeżeli kształtują jego prawa i obowiązki w sposób sprzeczny z dobrymi obyczajami, rażąco naruszając jego interesy.

Jeżeli negocjacje nie poskutkują, należy wnieść do Sądu Okręgowego w Warszawie – Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów – powództwo o uznanie postanowień wzorca umowy za niedozwolone. To postępowanie jest nieodpłatne.

Po uzyskaniu korzystnego dla nas wyroku możemy jeszcze raz spróbować zażądać od przedsiębiorcy zwrotu pieniędzy. Jeśli to nie poskutkuje, trzeba będzie wnieść powództwo o zapłatę do sądu powszechnego. Postępowanie przed sądem powszechnym jest odpłatne.

Więcej: Dziennik Gazeta Prawna