Remont nie obniża stawki podatku od nieruchomości

WSA w Białymstoku stwierdził, że prowadzenie przez przedsiębiorcę prac remontowo-budowlanych, zmierzających do zmiany funkcji hali z produkcyjnej na handlowo-usługową, nie powoduje, iż budynek taki nie jest i nie może być wykorzystywany do prowadzenia działalności gospodarczej. W takich przypadku nie mamy do czynienia ze "względami technicznymi", o których mowa w art. 1a ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych, dającymi możliwość zastosowania tzw. stawki pozostałej w podatku od nieruchomości.

Orzeczenie zapadło na tle następującego stanu faktycznego:

Spółka jest właścicielem zabudowanej nieruchomości, na której zlokalizowany jest m.in. budynek oznaczony jako hala produkcyjna. Hala ta była wykorzystywana przez Spółkę do prowadzenia działalności gospodarczej. Następnie Skarżąca wystąpiła do Prezydenta Miasta. o wyrażenie zgody na zmianę użytkowania przedmiotowej hali z przeznaczeniem na funkcję handlowo-usługową, rozbudowę oraz dobudowanie jednej kondygnacji. Prezydent wyraził zgodę na zmianę przeznaczenia hali oraz jej rozbudowę.

W związku z tym Spółka ze względów technicznych wyłączyła halę z użytkowania. Uważała też, ż w okresie, w którym hala jest wyłączona z użytkowania może płacić podatek od nieruchomości wg tzw. stawek pozostałych. Sąd nie podzielił tego stanowiska.

W uzasadnieniu wyroku wskazał m.in., że brak możliwości wykorzystania przedmiotu opodatkowania (budynku) do prowadzenia działalności gospodarczej, powinien mieć charakter trwały. Jednocześnie "względy techniczne" powinny dotyczyć przedmiotu opodatkowania, czyli budynku lub jego części, a nie innych przyczyn, leżących po stronie podatnika. Wyłączenie budynku lub jego części z prowadzenia działalności gospodarczej ze względów technicznych nie nastąpi, gdy prowadzenie tej działalności jest niemożliwe ze względów technologicznych, czy też ekonomicznych leżących po stronie przedsiębiorcy.

Powołał też wyrok NSA z dnia 9 stycznia 2009 r. (sygn. II FSK 1354/07, LEX nr 47829), w którym Sąd stwierdził, że "wykładnia użytego w omawianym przepisie wyrażenia - nie jest i nie może być wykorzystywana do prowadzenia działalności ze względów technicznych - prowadzi do wniosku, iż oznacza ona obiektywne przeszkody sprawiające, że przedmioty opodatkowania nie są i trwale nie mogą być wykorzystywane w działalności gospodarczej. (...) Wskazany charakter przeszkody sprawia, że nie może być ona determinowana wolą (działaniem lub zaniechaniem) podatnika, lecz okolicznościami zewnętrznymi i fizykalnymi, odnoszącymi się do substancji przedmiotu opodatkowania. Chodzić tu może zatem zarówno o takie wady fizyczne budynków i budowli, które uniemożliwiają w sposób stały korzystanie z nich przez przedsiębiorcę, jak również o inne faktycznie występujące przeszkody. Wyłączenie z zakresu przedmiotów opodatkowania związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej dotyczy zatem sytuacji, gdy przedmiot ten nie jest i - jednocześnie - nie może być wykorzystywany do prowadzenia działalności gospodarczej ze względu na zdarzenie niezależne od podatnika. Tym samym, przejściowe niewykorzystywanie przez podmiot gospodarczy nieruchomości lub jej części służącej do wykonywania działalności gospodarczej, nie daje podstaw do tego, by do wymiaru podatku od nieruchomości nie miały zastosowania stawki przewidziane dla nieruchomości związanych z działalnością gospodarczą.