Pacjent nie może w 100 procentach przyczynić się do powstania szkody

Sąd Najwyższy w orzeczeniu z dnia 2 grudnia 2010 r. uchylił jako naruszający prawo wyrok uznający, że pacjentka, którą źle zdiagnozowano, przyczyniła się do swej szkody w 100 procentach (sygnatura akt I CSK 20/10).

Powódka została dotkliwie pobita w czasie pobytu w Warszawie. Lekarz w szpitalu, do którego trafiła powódka, założył jej szwy na twarz. Nie zauważył jednak złamania kości jarzmowej i szczękowej. Zalecił jedynie po kilku dniach wizytę u lekarza. Lekarz usuwający założone wcześniej szwy również nie zdiagnozował złamania. Skutkiem błędnej diagnozy są zniekształcenia twarzy i szpecąca blizna.

Pacjentka wystąpiła przeciwko Szpitalowi do sądu z żądaniem przyznania jej kwot pieniężnych tytułem odszkodowania i zadośćuczynienia za doznaną krzywdę.

Sąd I instancji oddalił oba żądania. Apelacja powódki również została oddalona. Sąd II instancji uznał, że lekarz powinien wprawdzie zlecić rentgen głowy, który wykazałby złamania, gdyby jednak kobieta zgodnie z zaleceniami na czas zgłosiła się na kontrolę do lekarza, można by zastosować właściwe leczenie i uniknąć konsekwencji tego błędu. Sąd II instancji przyjął z tego powodu, że żadna rekompensata od szpitala pacjentce się nie należy, ponieważ przyczyniła się do powstania szkody w 100 proc.

Wskutek skargi kasacyjnej powódki Sąd Najwyższy uchylił wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. Zdecydowało o tym naruszenie przez sąd art. 362 k.c. wskutek błędnego przyjęcia, że poszkodowany może się przyczynić do swej szkody w 100 proc, co w istocie oznacza, że poszkodowany musiałby być jej sprawcą.

Więcej: Rzeczpospolita