Nowelizacja przepisów, kary dla dłużników usuwających znaki zajęcia komorniczego.

W obowiązującym kodeksie karnym nie ma przepisu, który wprost zakazywałby likwidacji znaków zajęcia komorniczego pod rygorem odpowiedzialności karnej. Aktualne przepisy penalizują czyny zmierzające do pokrzywdzenia wierzyciela, a polegające m.in. na zbywaniu, usuwaniu, ukrywaniu, darowaniu, niszczeniu, rzeczywistym lub pozornym obciążaniu albo uszkadzaniu składników swojego majątku (art. 300 k.k.). Nie ma natomiast przepisów, które wprost przewidują kary za czyny ułatwiające wyzbywanie się majątku dłużnika np. poprzez usunięcie znaków zajęcia komorniczego.

Podpisana przez prezydenta nowelizacja art. 300 par. 2 k.k. dotycząca karalności czynów polegających na usuwaniu znaków zajęcia komorniczego znacznie przyspieszy, uprości oraz wpłynie na skuteczność egzekucji komorniczej. Nowa kodyfikacja ograniczy działania nieuczciwych dłużników zmierzające do wyzbywania się majątku, z którego ma nastąpić zaspokojenie wierzycieli. Znaki zajęcia są istotnym elementem manifestującym fakt prowadzenia przez komornika egzekucji z ruchomości. Ich usunięcie powinno być traktowane jako zachowanie równie szkodliwe społecznie jak ukrywanie lub zbywanie przez dłużników składników swojego majątku, zajętych lub zagrożonych zajęciem, za które obowiązujący art. 300 par. 2 k.k. przewiduje karę pozbawienia wolności do lat 5. Po przyjęciu nowelizacji takie zachowania będą na równi penalizowane, gdyż na równi ułatwiają usunięcie zajętej rzeczy spod egzekucji.

Egzekucja z ruchomości jest jednym ze sposobów odzyskania wierzytelności. Poprzedza ją zajęcie ruchomości przez komornika oraz z reguły pozostawienie jej we władaniu osoby, u której dokonano zajęcia. Zajęcie ma ten skutek, że rozporządzenie ruchomością dokonane po zajęciu nie ma wpływu na dalszy bieg postępowania egzekucyjnego, które może być prowadzone również przeciwko jej nabywcy. Jednakże taki porządek postępowania nie narusza ochrony nabywcy w dobrej wierze (art. 848 in fine k.p.c.). Dotychczas, wobec braku przepisów wprowadzających kary za usuwanie znaków zajęcia komorniczego, dłużnicy niszczyli takie znaki bez dolegliwych dla siebie konsekwencji. W efekcie osoby trzecie mogły nie wiedzieć, że sprzedawana im ruchomość jest przedmiotem zajętym przez komornika. Potem powoływały się, że nabyły przedmiot w dobrej wierze, co uniemożliwiało dalszą egzekucję, pomimo że dana rzecz już została zajęta przez komornika i oznaczona w sposób przewidziany w art. 854 k.p.c.

Gazeta Prawa