Przegląd prasy

W związku ze zmianą przepisów kodeksu wykroczeń (Dz.U. nr 152, poz. 1017 ze zm.) w szerszym niż dotychczas zakresie będzie można korzystać z wypoczynku na publicznych trawnikach i zieleńcach. Art. 144 § 1 kodeksu wykroczeń przewiduje, że bez narażania się na karę za niszczenie zieleni, można będzie korzystać z terenów przeznaczonych do użytku publicznego, które ich zarządca przeznaczył dla celów rekreacji.

Miejsca takie każdorazowo określałyby organy gminy w uchwałach podawanych do wiadomości całej społeczności lokalnej. Zatem to zarządca skweru czy parku ma zadecydować, czy chce, żeby na jego trawie robić pikniki, czy też nie.

Mimo, iż został znowelizowany art. 2 ust. 3 ustawy o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne, skutkując rozszerzeniem działania tej ustawy na sądy administracyjne, to i tak dla skuteczności pisma wnoszonego przez stronę do sądu administracyjnego drogą elektroniczną konieczne jest późniejsze opatrzenie go własnoręcznym podpisem – tak orzekł Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, oddalając postanowieniem z 9 września 2010 r. skargę wniesioną – za pośrednictwem poczty elektronicznej – na decyzję marszałka województwa. (II SA/Gd 573/10). W dalszym ciągu bowiem zgodnie z 6 § 1 pkt 4 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej pełnomocnika. Wymóg ten dotyczy również pism przesyłanych drogą elektroniczną.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 14.09.2010 r. (sygn. III SA/Wa 585/10) orzekł, że podatnik, który zaakceptował podwyższenie wartości odziedziczonego mieszkania przez urząd skarbowy, może zmienić zdanie.

Sprawa dotyczyła sporu pomiędzy podatniczką, która w 2008 r. dostała w spadku mieszkanie a urzędem skarbowym. Podatniczka składając zeznanie wyceniła mieszkanie na 220 tys. zł. Urząd skarbowy zanegował wskazaną przez podatniczkę wartość mieszkania uznając, że jego rynkowa wartość to 363 tys. zł. Choć początkowo podatniczka zgodziła się na tę wycenę, to kiedy otrzymała decyzję z wymiarem podatku, uznała, że to błąd. Podatniczka wycofała się ze zgody na podwyższenie wartości nieruchomości i złożyła odwołanie. Wskazywała, ze urząd nie uwzględnił faktycznego stanu mieszkania i okoliczności, że wymagało ono remontu. Izba skarbowa nie przychyliła się do stanowiska podatniczki i sprawa trafiła do sądu.

Sąd uznał, że podatnik ma prawo wycofać się z akceptacji podwyższenia wyceny zaproponowanej przez organy podatkowe. Argumentował, że z art. 8 ust. 4 ustawy o podatku od spadków i darowizn nie wynika, że wyrażona zgoda ma charakter ostateczny. Tymczasem w myśl ogólnych zasad postępowania decyzja powinna uwzględniać stan faktyczny. Organ powinien zatem uzasadnić, w jaki sposób ustalono rynkową wartość mieszkania i uwzględnić jego faktyczny stan.

Sąd Okręgowy w Białymstoku orzekł, że premia gwarancyjna z książeczki mieszkaniowej jest majątkiem wspólnym małżonków, nawet gdy wpłaty wnosiło tylko jedno z nich (sygn. II Ca 160/10).

Rozstrzygniecie zapadło w sprawie o podział majątku wspólnego byłych małżonków. Zdaniem sądu decydującą kwestią dla przesądzenia, czy premia gwarancyjna wchodzi w skład majątku wspólnego małżonków, czy też nie, ma data realizacji praw do premii. Jeżeli książeczka została zlikwidowana w trakcie trwania małżeństwa, to premia gwarancyjna wchodzi w skład majątku wspólnego (jako dochód osobisty jednego ze współmałżonków).

Sąd uzasadnił, iż uznanie premii gwarancyjnej za dochód z majątku osobistego jest zgodne ze społeczno-gospodarczym przeznaczeniem praw wynikających z książeczki mieszkaniowej. Chodzi bowiem o prawo do premii, którego realizacja ma służyć zwiększeniu środków przeznaczonych przez małżonków na wspólne zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych.

Sejm rozpoczął prace nad nowelizacją przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych. Nowelizacja zakłada, że pracownicy, którym pracodawca zapewnia zakwaterowanie będą zwolnieni z zapłaty podatku (przy czym przewidziany jest limit zwolnienia - do 500 zł miesięcznie). Obecnie ze zwolnienia mogą korzystać tylko ci, którzy są zakwaterowani w hotelu pracowniczym bądź w kwaterach prywatnych wynajmowanych na cele zbiorowego zakwaterowania.

Kolejna zmiana dotyczy rozszerzenia zwolnienia świadczeń od byłych pracodawców dla emerytów i rencistów. Obecnie zwolnione z opodatkowania są tylko świadczenia rzeczowe i przysługujące za nie ekwiwalenty (do 2.280,00 zł rocznie). Po nowelizacji przepisów, nieopodatkowane mają być wszelkie świadczenia przekazywane na rzecz emerytów i rencistów otrzymane w związku ze stosunkiem pracy (przy czym nadal do kwoty w wysokości 2.280,00 zł rocznie).

Szykują się również mniej korzystne zmiany. Obecnie od opodatkowania podatkiem dochodowym zwolnione są m.in. stypendia przyznawane przez organizacje pożytku publicznego do kwoty 380 zł miesięcznie. W ramach nowelizacji proponuje się limit 3.800,00 zł rocznie, czyli o 760,00 zł mniej niż dotychczas.

Nowe przepisy mają wejść w życie 1 stycznia 2011 r.

Sąd Najwyższy orzekł, że tajemnica dziennikarska nie obejmuje oficjalnych rozmów z rzecznikiem organu administracji rządowej.

Postanowienie Sądu Najwyższego zapadło w związku ze śledztwem w sprawie domniemanego zniesławienia płk. Jarosława Foremnego, b. komendanta Wojskowego Ośrodka Medycyny Prewencyjnej w Krakowie, wypowiedzią kmdr. Andrzeja Zabielskiego, rzecznika Inspektoratu Wojskowej Służby Zdrowia. Wypowiedź rzecznika zawarta była w artykule opublikowanym w „Dzienniku Polskim”. Postanowienie to umożliwi prokuraturze przesłuchanie autorki artykułu.

Sąd Najwyższy zważył, że tajemnica dziennikarska obejmuje dane umożliwiające identyfikację osób udzielających informacji w sytuacji, gdy osoby te zastrzegły ich nieujawnianie. Tymczasem w świetle treści artykułu i pytań prokuratury możliwa była pełna identyfikacja osoby udzielającej informacji w nim opublikowanych.

Sąd stanął na stanowisku, że z uwagi na okoliczność, iż udzielającym informacji opublikowanych w artykule był rzecznik prasowy organu administracji rządowej, to informacje te nie mają charakteru dyskrecjonalnego, ale publiczny.

Mechanizmy wprowadzone ustawą o udostępnianiu informacji gospodarczych i wymianie danych gospodarczych, która weszła dnia 14 czerwca 2010 roku okazały się skuteczną metodą na niesolidnych dłużników. Dzięki możliwości wpisania także przez osoby fizyczne, a nie jak dotychczas jedynie przez firmy, dłużników na publiczną listę, wierzyciele skuteczniej odzyskują należności. Statystyki wskazują, iż ponad 5 tys. Polaków upubliczniło dane nierzetelnych dłużników, a około 1 tys. z nich odzyskało już swoje pieniądze. Większość czekała na zwrot długów nie dłużej niż 12 dni od momentu wpisu. To przede wszystkim efekt przykrych konsekwencji, które grożą tym, którzy znajdą się na liście: nie dostaną oni kredytu ani karty kredytowej, nie podpiszą umowy z firmą telekomunikacyjną, a nawet operatorem telewizji i Internetu. Jedynym sposobem na wymazanie nazwiska z listy jest spłacenie długów. W Polsce prowadzeniem list nierzetelnych dłużników zajmują się trzy podmioty: Krajowy Rejestr Długów, InfoMonitor oraz Europejski Rejestr Informacji Finansowej. Aby wystąpić z wnioskiem o wpis należy posiadać tytuł wykonawczy.

Pojawiły się interpretacje organów podatkowych które wskazują, że Umowa o dożywocie jest na gruncie przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jednoznaczna z odpłatnym zbyciem nieruchomości, a zawierający ją uzyskują przychód podlegający podatkowi dochodowemu. Dożywotnicy nie będą jednak płacić podatku, gdy od momentu nabycia nieruchomości upłynęło pięć lat. Zasadniczą kwestią jest więc właściwe ustalenie daty nabycia.

Nie do końca jest jednak jasne, jak wyliczyć ewentualny podatek. Umowa dożywocia nie określa bowiem ceny, za jaką nieruchomość jest zbywana. Nie można też wycenić opieki, którą nabywca zobowiązuje się objąć dożywotnika. Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji z 5 lipca 2010 r. (IPPB4/415-290/10-2/MP) uznał, że przychód dożywotnika określa się na podstawie wartości rynkowej zbywanej nieruchomości lub prawa.