Przegląd prasy

Ministerstwo planuje dokonanie istotnych zmian w zakresie funkcjonowania sądów rejonowych. Od 1 stycznia 2013 r. sądy najniższego szczebla zatrudniające mniej niż dziesięciu sędziów, mają zostać zlikwidowane. Może się okazać, że przestanie istnieć w sumie aż 1/3 funkcjonujących obecnie sądów rejonowych. W ich miejsce mają za to powstać wydziały zamiejscowe. Taka reorganizacja ma zapewnić oszczędności, bowiem ograniczona zostanie liczba etatów prezesów, ich zastępców, kierowników wydziałów, dyrektorów sądów. Ponadto polepszeniu ma ulec organizacja pracy sędziów, ponieważ jeżeli któryś z nich będzie miał do rozpoznania mało spraw w swoim ośrodku, to przez część tygodni będzie orzekał w macierzystym sądzie rejonowym.

Ministerstwo uspokaja, że planowana reforma nie wydłuży czasu rozpoznawania spraw, ani nie utrudni obywatelom dostępu do wymiaru sprawiedliwości.

Przewodniczący Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji zapowiedział, że wkrótce do ministra kultury trafi projekt nowelizacji ustawy medialnej. Zgodnie z jego założeniami, każdy, kto posiada w domu prąd, zostanie obciążony abonamentem radiowo-telewizyjnym. Będzie to wynikiem wprowadzenia domniemania, że wszyscy posiadający w domu dostęp do energii elektrycznej, posiadają telewizor, radio lub inne urządzenie techniczne dostosowane do odbioru programu, w tym w szczególności komputer. Jednocześnie nowe przepisy zlikwidują obowiązek rejestrowania odbiorników na poczcie.

Od stycznia 2012 r. podwyższeniu mają ulec składki na ubezpieczenia społeczne. Jest to wynikiem podniesienia od 2012 r. minimalnego wynagrodzenia za pracę z 1386 zł brutto miesięcznie do kwoty 1500 zł brutto miesięcznie. Zmiany odczują w szczególności początkujący przedsiębiorcy, którzy płacą składki na ubezpieczenia społeczne od podstawy wymiaru wynoszącej co najmniej 30 % minimalnego wynagrodzenia za pracę. W związku z tym składkę w 2012 roku zapłacą od podstawy wynoszącej 450 zł, zamiast jak dotychczas od 415,80 zł.

Pozostali przedsiębiorcy, nieuprawnieni do preferencyjnych składek, opłacą je od kwoty 60 % prognozowanego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego.

Na runku działa wiele nieuczciwych firm świadczących usługi typu o podwyższonej opłacie stosujących zabiegi mające na celu wprowadzenie potencjalnego klienta w błąd poprzez m.in. podawanie ceny na dole strony internetowej promującej konkurs czy zamieszczanie informacji o cenie bardzo małą czcionką. W odpowiedzi na to zjawisko dnia 4 grudnia 2011 r. wchodzi w życie nowelizacja prawa telekomunikacyjnego, która za główny cel  przyjęła zwiększenie ochrony abonentów korzystających z usług premium rate. Nowe przepisy będą dotyczyć zwiększenia obowiązków informacyjnych, po stronie przedsiębiorców oferujących abonentom usługi np. loterie SMS-owe czy horoskopy za podwyższoną opłatą (premium rate).  W ustawie znalazły się konkretne wymagania dla tych usługodawców, którzy będą podawać usługę do wiadomości publicznej, czyli np. reklamować się w telewizji. Omawiana ustawa wprowadza obowiązek wskazania w spocie reklamowym czytelnego oznaczenia ceny za usługę, przy uwzględnieniu rozmiaru czcionki, którą jest podawana, nie mniejsza niż 60 proc. rozmiaru czcionki numeru, pod który konsument ma zadzwonić czy wysłać SMS-a, aby z tej usługi skorzystać, natomiast czas prezentacji ceny nie może być krótszy niż czas prezentacji numeru dla tej usługi.

Ponadto ustawa wprowadza obowiązek po stronie prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej do prowadzenia rejestru usług o podwyższonej opłacie. Podmioty, które będą chciały świadczyć takie usługi, będą musiały uzyskać do niego wpis najpóźniej na siedem dni przed rozpoczęciem działalności. Dzięki temu rozwiązaniu osoby, które otrzymały SMS będą mogły sprawdzić numer nadawcy w powszechnie dostępnym rejestrze na stronie  Biuletynu Informacji Publicznej UKE.

Sąd Najwyższy w wyroku z 6 września 2011 r. (sygn. I UK 61/11) określił dwie możliwości, kiedy członek zarządu może uchylić się od odpowiedzialności za zaległości spółdzielni. Pierwszą  jest zwołanie walnego zgromadzenia przez zarząd spółdzielni, które ma się zastanowić nad jej dalszym losem, a  jeżeli walne zgromadzenie zdecyduje o niezwłocznym zgłoszeniu wniosku o upadłość, zarząd ma to uczynić. Inną możliwością jest sytuacja, gdy walne zgromadzenie spółdzielni rozstrzygnie o jej dalszym działaniu i wskaże możliwe wyjście z kryzysu. Wówczas można uznać, że członek zarządu nie ponosi odpowiedzialności za opóźnienie złożenia wniosku o zgłoszenie upadłości.

Dnia 17 listopada 2011 r. Sąd Najwyższy podjął uchwałę, która znacznie poprawiła sytuację konsumentów próbujących odzyskać od ubezpieczycieli koszty korzystania z samochodu zastępczego w trakcie naprawy ich uszkodzonego w wypadku komunikacyjnym auta. Dotychczas zakłady ubezpieczeń były skłonne zwracać ten koszt jedynie przedsiębiorcom oraz w sytuacji, gdy poszkodowany nie mógł korzystać z usług komunikacji zbiorowej. Zgodnie z tezą przedmiotowej uchwały: „Odpowiedzialność ubezpieczyciela z tytułu umowy obowiązkowego ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych za uszkodzenie albo zniszczenie pojazdu mechanicznego niesłużącego do prowadzenia działalności gospodarczej obejmuje celowe i ekonomicznie uzasadnione wydatki na najem pojazdu zastępczego; nie jest ona uzależniona od niemożności korzystania przez poszkodowanego z komunikacji zbiorowej."

W związku z powyższym, osoby, których Roszczenie nie przedawniło się, nie zostało o nim prawomocnie orzeczone wyrokiem sądu oraz nie było ono przedmiotem ugody z ubezpieczycielem, mogą ubiegać się o zapłatę odszkodowania.

W przeprosinach nie można powtarzać dosłownie słów, które naruszyły dobra osobiste powoda. Stwierdził to Sąd Najwyższy uzasadniając wyrok w sprawie pod sygnaturą I CSK 52/11. Sąd Najwyższy wskazał, że forma przeprosin musi być kontrolowana przez sąd, a pozwany wystarczy, że przeprosi  za nieprawdziwe ogólne stwierdzenie bez cytowania obraźliwych słów. Chodzi o to, aby w przeprosinach nie obrażać ponownie osoby skrzywdzonej pomówieniami czy oszczerstwami.

Zarówno spadkobiercę testamentowego jak i ustawowego można obciążyć obowiązkiem spełnienia zapisu. Ustanowienie zapisu polega na zobowiązaniu spadkobiercy do przeniesienia własności określonej rzeczy, prawa, oznaczonej korzyści majątkowej lub kwoty pieniędzy na dowolnie wskazaną osobę fizyczną lub prawną, zwaną zapisobiercą. Aby nie zrealizować zapisów, a przez to nie pomniejszać majątku spadkowego, spadkobiercy mogą kwestionować zdolność do dziedziczenia zapisobiorcy albo wykazywać, że jest on niegodny dziedziczenia. Z pozwem do sądu o uznanie zapisobiercy za niegodnego dziedziczenia można wystąpić między innymi w sytuacji, gdy dopuścił się on umyślnego ciężkiego przestępstwa przeciwko spadkodawcy, podstępem lub groźbą nakłonił go do sporządzenia testamentu, w którym został ustanowiony zapis na jego rzecz, bądź umyślnie ukrył, zniszczył, podrobił Testament albo świadomie skorzystał z testamentu podrobionego przez inną osobę.