|
W razie nieuzasadnionego lub dokonanego z naruszeniem przepisów prawa wypowiedzenia umowy o pracę pracownik może wystąpić z odwołaniem na drogę sądową i dochodzić przed sądem ochrony swych praw, w tym także żądać zapłaty odszkodowania za wadliwe wypowiedzenie mu umowy o pracę. Zgodnie bowiem z art. 45 § 1 k.p. w razie ustalenia, że wypowiedzenie umowy o pracę zawartej na czas nieokreślony było nieuzasadnione lub dokonane z naruszeniem przepisów o wypowiadaniu umów o pracę, sąd pracy orzeka stosownie do żądania pracownika: - o bezskuteczności wypowiedzenia (jeżeli umowanie uległa jeszcze rozwiązaniu), - o przywróceniu do pracy albo o odszkodowaniu (jeżeli umowa uległa już rozwiązaniu). Wynika z tego, że pracownik ma prawo wyboru między roszczeniem pozwalającym na powrót do pracy a żądaniem zasądzenia odszkodowania. Sąd pracy może jednak nie uwzględnić żądania pracownika uznania wypowiedzenia za bezskuteczne lub przywrócenia do pracy, jeśli ustali, że uwzględnienie tego żądania jest niemożliwe lub niecelowe. Wówczas orzeka o odszkodowaniu (art. 45 § 2 k.p.). Oznacza to, że pomimo dokonanego przez pracownika wyboru roszczenia prowadzącego do przywrócenia go do pracy sąd może tego wyboru nie uwzględnić i orzec o odszkodowaniu. Nie dotyczy to roszczeń zgłoszonych przez: - kobiety w ciąży i w czasie urlopu macierzyńskiego, - pracowników w wieku przedemerytalnym, - pracowników chronionych na podstawie przepisów szczególnych, chyba że także w tym przypadku przywrócenie do pracy jest niemożliwe z powodu upadłości lub likwidacji pracodawcy. Odszkodowanie, które pracownicy mogą uzyskać na podstawie przepisów prawa pracy, przysługuje zgodnie z art. 471 k.p. w wysokości wynagrodzenia danego pracownika za okres od 2 tygodni do 3 miesięcy. Jednak nie może być ono niższe niż wynagrodzenie za okres wypowiedzenia. Konkretna wysokość odszkodowania zależy od okoliczności danego przypadku, a zwłaszcza od stopnia wadliwości wypowiedzenia oraz sytuacji materialnej i rodzinnej pracownika. Przy obliczaniu odszkodowania stosuje się zasady obowiązujące dla ustalenia wysokości ekwiwalentu pieniężnego za urlop wypoczynkowy.
|